اگر دین ندارید لااقل آزاده باشید.
جان پیام عاشورا همین جمله است. امام حسین در روز عاشورا در برابر کسانی قیام کرد که در ادعای دین مداری از او جلوتر بودند و خود را خلیفه مسلمین و امام را خارج از دین تبلیغ می کردند. امام میدانست اسلامی که این جماعت تبلیغ می کنند نه دین جدش که بازگشتی است به عصر جد یزید و دشمن دیرینه پیغمبر اسلام . امام که تا روز آخر برای لشکریان دشمن خطابه میکرد همه را به حق طلبی می خواند و از همگان میخواست در این نبرد تنها راه آزادگی و حق طلبی پیشه کنند, حتی اگر دیندار نباشند, میدانست که برای شناخت حق از ناحق در کربلای آن روز تنها روح حق طلبی کافیست.
امروز و پس از صدها سال کسانی هستند که به نام حسین و عاشورا در زمانه ایکه انباشته است از ظلم و حق کشی و این ظلم در برابر چشم هر انسان منصفی که تنها در پی منفعت خود نباشد روشنتر از روز است, هر سال سیاه می پوشندو بر سر و روی میزنند و خیرات می کنند و می گریند و اسیر بازی دلالانی می شوند که خیر دنیا و آخرت را در گریه برای حسین میدانند و نه روحیه حسینی. هر سال و علی الخصوص امسال که نشانه های جور در این آب و خاک فراوان است دوست دارم بر سر همه کسانی که به قول خود فارغ از دنیای سیاست(!!!!) مشغول عزاداری هستند فریاد بزنم که برای زنده نگه داشتن نام امام حسین حسینی زندگی کنید. اگر امام حسین هم چون شما می اندیشید و میگفت سیاست برای سیاستمداران و من به دین خود می پردازم و نماز و روزه و خیرات خود, شما امروز اصلا برای چه سیاه می پوشیدید؟ امام نه برای خلافت که برای حق طلبی, آزادگی و برقراری عدالت قیام کرد. عدالتی از جنس عدالت علی و نه عدالت صدقه ای. امام حسین نه گریه میخواست و عزاداری, امام میخواست که نمادی باشد تا همگان پس از او زینب وار در برابر دستگاه جور بایستند و فریاد برآورند که " الملک یبقی مع الکفر و لا یبقی مع الظلم". هر بار که از ضلع شمالی میدان آزادی مقابل ترمینال می گذرم با خواندن این شعر که بزرگ بر دیوار نوشته شده سری تکان میدهم و افسوس می خورم:
جان پیام عاشورا همین جمله است. امام حسین در روز عاشورا در برابر کسانی قیام کرد که در ادعای دین مداری از او جلوتر بودند و خود را خلیفه مسلمین و امام را خارج از دین تبلیغ می کردند. امام میدانست اسلامی که این جماعت تبلیغ می کنند نه دین جدش که بازگشتی است به عصر جد یزید و دشمن دیرینه پیغمبر اسلام . امام که تا روز آخر برای لشکریان دشمن خطابه میکرد همه را به حق طلبی می خواند و از همگان میخواست در این نبرد تنها راه آزادگی و حق طلبی پیشه کنند, حتی اگر دیندار نباشند, میدانست که برای شناخت حق از ناحق در کربلای آن روز تنها روح حق طلبی کافیست.
امروز و پس از صدها سال کسانی هستند که به نام حسین و عاشورا در زمانه ایکه انباشته است از ظلم و حق کشی و این ظلم در برابر چشم هر انسان منصفی که تنها در پی منفعت خود نباشد روشنتر از روز است, هر سال سیاه می پوشندو بر سر و روی میزنند و خیرات می کنند و می گریند و اسیر بازی دلالانی می شوند که خیر دنیا و آخرت را در گریه برای حسین میدانند و نه روحیه حسینی. هر سال و علی الخصوص امسال که نشانه های جور در این آب و خاک فراوان است دوست دارم بر سر همه کسانی که به قول خود فارغ از دنیای سیاست(!!!!) مشغول عزاداری هستند فریاد بزنم که برای زنده نگه داشتن نام امام حسین حسینی زندگی کنید. اگر امام حسین هم چون شما می اندیشید و میگفت سیاست برای سیاستمداران و من به دین خود می پردازم و نماز و روزه و خیرات خود, شما امروز اصلا برای چه سیاه می پوشیدید؟ امام نه برای خلافت که برای حق طلبی, آزادگی و برقراری عدالت قیام کرد. عدالتی از جنس عدالت علی و نه عدالت صدقه ای. امام حسین نه گریه میخواست و عزاداری, امام میخواست که نمادی باشد تا همگان پس از او زینب وار در برابر دستگاه جور بایستند و فریاد برآورند که " الملک یبقی مع الکفر و لا یبقی مع الظلم". هر بار که از ضلع شمالی میدان آزادی مقابل ترمینال می گذرم با خواندن این شعر که بزرگ بر دیوار نوشته شده سری تکان میدهم و افسوس می خورم:
خنده کنان میرود روز جزا در بهشت
هر که به دنیا کند گریه برای حسین
هر که به دنیا کند گریه برای حسین
No comments:
Post a Comment